Toksik liderlik kavramını hiç duydunuz mu? Aklınıza ilk olarak bağıran, çalışanlarını aşağılayan ve kriz anlarında çözüm üretmek yerine suçlu arayan bir yönetici gelebilir. Ancak toksik bir liderin sesi her zaman yüksek çıkmaz. Yumuşak bir ses ve samimi görünen bir yaklaşım sergileyebilir.
Bir liderin tutumunu değerlendirirken yalnızca nasıl konuştuğuna değil, insanlara nasıl davrandığına bakmak gerekir. Çalışanlarının ihtiyaçlarını sürekli göz ardı ediyor mu? Eleştiriyi dinliyor mu? Sorun çıktığında sorumluluk alıyor mu? Kararlarında kurumun yararını mı, kendi çıkarını mı öne koyuyor?
Spor alanında yöneticilerin tutumu, yalnızca çalışma ortamını değil; antrenörleri, sporcuları ve ekip içindeki ilişkileri de etkiler. Sürekli olumsuz bir hava yaratan, alaycı sözlerle çalışanlarını küçümseyen, geri bildirimi reddeden ve her problemde suçlayacak birini arayan yönetici, zamanla ekipteki güveni zedeler. İnsanlar fikirlerini söylemekten çekinmeye başladığında ortak çözüm üretilmez.
Elbette bir yöneticiyi tek bir davranışına bakarak “toksik” olarak tanımlamak doğru olmaz. Asıl dikkat edilmesi gereken, bu davranışların tekrar etmesi ve çevresindekiler üzerinde bıraktığı etkidir.
Spor yöneticisi olmak, yalnızca bir makamda bulunmak değildir. Okumayı, araştırmayı, deneyimlerinden öğrenmeyi ve gerektiğinde kendi davranışlarını sorgulamayı gerektirir. Saygı görmek isteyen bir lider, önce birlikte çalıştığı insanların haklarını gözetmeli ve güvenlerini kazanmalıdır. Çünkü güçlü bir ekip, korkuyla değil güvenle kurulur.
